Jouw profiel hier?

Zomaar een maandagochtend ver van de Action.

Geschreven 14-01-2009 om 18:05 en is 789 keer bekeken
Op het moment dat het licht aangaat bekruipt een naar gevoel me. "Ohja, gisteren was het zondag." Daarmee concludeer ik dus dat het maandag is. Ik stap uit mijn bed en struikel over de berg sokken die ik al een week opspaar. Ik kruip verder, en trek me omhoog aan mijn kast. Dat had ik beter niet kunnen doen, want ik sta nu recht tegenover een spiegel. En dat haat ik denk ik nog het meeste 's ochtends; De spiegel. Na een paar boze blikken, en pogingen mijn haar uit de klit te krijgen zoek ik op de bodem van de kast een paar kledingstukken, en hinkel ik naar beneden terwijl ik mijn haar in een laatste wanhopige poging vastbind met een elastiekje.
Daar zit mijn zusje al met een grote glimlach brood te smeren. "GOEIEMORGEN LISETTAAAH! BEN JE AL BIJNA KLAAHAAR? WE ZIJN LAAHAAT"
Vervelend hyperkind.. Gelukkig ben ik nooit zo.
Vlug beleg ik wat boterhammen met het beleg dat op dat moment het dichtste bij staat, en terwijl ik het wegprop zoek ik mijn sleutels en tas, en trek ik mijn jas aan.
Ik haat ochtenden.
Ik haat ochtenden zonder koffie.
En ik haat fietsen.
Op school ram ik 3 fietsen weg, en zet die van mij daar neer. Binnen schop ik 2 rugzakken met kindjes opzij, en pleur ik mijn jas over de kapstok. Terwijl ik naar het lokaal haast troost ik me met het idee dat Coen waarschijnlijk nog later is.

In de grote pauze heb ik eindelijk tijd voor mijn dagelijkse portie cafeïne. Bij de gedachte aan dat bruine, vloeibare goud vergeet ik even hoe moeilijk ik het heb als middelbare scholier. Dus ik dwing Coen te betalen, maai nog 20 wuppen aan de kant, en zet mijn lippen aan het hete plastic bekertje...
Het genot duurt niet lang. Terwijl ik mijn tong verbrand herinner ik me weer waarom ik zelf nooit koffie op school haal. De bijna doorzichtige vloeistof in mijn bekertje is zelfs te zielig om "thee" te worden genoemd.
Moordlustig maai ik weer terug door een berg vervelende kleine irritante giebelende wupjes.
Wat hebben we misdaan dat onze school ons zo mishandeld? Waarom verkopen ze ons bakjes yoghurt, en waarom kijkt het half Russische kantinepersoneel alsof ze een kernbom op ons willen gooien?

Wegkwijnend van ellende kom ik later op de dag thuis. Na een degelijk kopje koffie gezet te hebben kruip ik achter de laptop. Even kijken bij de Blog’s van Dorien, dan word ik wel vrolijk.
Ik klik een oudere blog aan en lees “Zomaar een zaterdagmiddag in de Action... “

"God in my thinking
God in my speaking
God in my waiting
God in my watching"

Ik heb nog veel te leren.